السيد عبد الحسين الطيب
156
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
حلاوة الدنيا مرارة الاخرة . البته انسان تا تزكيه نفس نكند قلب خود را بنور ايمان و علم روشن نكند چشم قلب را باز نكند گوش قلب را شنوا نكند زبان قلب را گويا نكند كثافات اخلاق رذيله را از قلب دور نكند ، قلب را از نجاسات معاصى پاك نكند اعضا ، و جوارح را به زحمت عبادت و بندگى نيندازد تحمل مشاق روزگار را نكند نتيجه و فائده و ثمره نميبرد . وجود مقدس پيغمبر كه در تمام اينها سرآمد روزگار بود ايمانش از همه بالاتر اخلاقش : وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ قلم آيهء 4 ، فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ آل عمران آيه 159 . اعبد ناس بود ، اشجع و ازهد ناس كه حتى امير المؤمنين ( ع ) ميفرمايد : با آن شجاعت كه داشت كه : هر موقع در جهاد كار سخت ميشد پناه ميبرديم به پيغمبر كه قوت قلب او از همه بيشتر بود حتى دارد كه : ( عرض عليه مفاتيح الدنيا فلم يقبلها ) و هر چه بگوئيم كم گفتهايم كه در تمامى عمرش يك ترك اولى از او صادر نشد البته مورد اين عنايات و تفضلات مىشود بلكه آنچه خداوند متعال به او تفضل و عنايت فرموده از حد فهم ما بيرون است خدا ميداند و او . سپس براى تاكيد اين امر تكرار ميفرمايد : [ سوره الشرح ( 94 ) : آيه 6 ] إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ( 6 ) ببينيد كه حضرتش در چه درجه عسر بود از اول آمدنش در دنيا و يتيمى او و گرفتار يك دنيا كافر و مشرك كه دورهء جاهليت بود ، سپس بچه مقاماتى نائل شد بالاخص در دورهء ظهور و دورهء رجعت و فرداى قيامت . [ سوره الشرح ( 94 ) : آيه 7 ] فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ( 7 ) بعضى گفتند : پس زمانى كه فارغ شدى از فرائض پس اقدام كن در دعاء و طلب حاجت كه در اخبار داريم دعاء بعد فرائض سريع الاجابة است ، بعضى گفتند : بعد از اداء فرائض قيام كن بر نماز شب كه ميفرمايد : أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى غَسَقِ اللَّيْلِ - الى قوله - وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ . . . الايه بنى اسرائيل آيه 78 و 79 . و اقوال ديگرى هم گفتند لكن آنچه به نظر ميرسد :